Birden kayboluruz bu şehirde,
Şehrin sokakları dolanır birbirine.
Biri susmaya devam eder, biri bağırdıkça.
Duymalı insân!
Duymaz oysa, kulaklar öylesine...
Ne çâre! Uzaklaşırız, hem de körükörüne.
Boğuk sevdâların eşit esiriyiz,
Doğmadan ölmüş bir sabî gibi âşk.
Görünür görünmez karartı, dehlîz,
Girdâbın tâ içine tutulmuş ümîtlerimiz.
Dibinde, en dibinde denizin bir köşk,
Arayışlar çığlık çığlığa bu şehirde.
Oysa, sessizliğim fenâdır asıl,
Kimbilir, kaç bin fersâh ötende.
Nerede bıraktığım meçhûl,
Alelacele, nereye gittiğim de.
Gördüğümde hayâlsin artık,
Duyduğum da sâdece hikâye.
Yaşanır mı bilmem ki gülüm,
Bu şehirde, bu kadar fakîr bir efsâneyle!
🌹~HYE~🌹
©hasanyusuf
H