Kendimi buldum bir çaresizlikte,
Ne diken batırır, ne de taş ağlatır,
Tek bildiğim vardır, ruhum akar durur,
Afetler kadar yıkıcı bir durum!
Seller gibi akarım çaresizlik gölünde,
Heyelan gibi kayarım ani durumda,
Taşkınlar gibi bastırırım hisleri,
Hepsi toplanıyor bir tsunami gibi!
Karanlık zamanı çöküyorum tıpkı bir deprem gibi,
Bir umut kaynağı mı? Kazık mıdır bu yağmur?
Bir rahmet indirir Alemlerin Rabbi,
Bana da kar gibi eriyip düşmek kalır!
Öfkem ele geçirir bir ateşmişçesine,
Sinirlerim oynatılır bir hortumcasına,
Tornadolar gibi şiddetlenince öfkem,
Geride kalan kısmım:Bir acı ve pişmanlık,
Yeller estiriyor beni, bulamıyorum yolu,
İçimde yanan alevler yangınlar çıkardı,
Her şeyi eziyorum bir kar çığı gibi,
Bu eller ve ağız,bizde hasar bıraktı!
©melike_x
J