Bir gün herkes en sevdiği çiçeği anlattı
Kah Gül dendi Kah karanfil dendi
Kah o bu dendi ve sıra bana geldi
Ben ayırt etmem ki hiçbir çiçeği
Ama seçime mecbur kılınmıştı
Birçok çiçek vardır birçok renk ve birçok isim
Ama ben en çok seni sevdim sende gördüm kendimi
Hani hep yapraklarını koparıp
Seviyor Sevmiyor oyununa dahil ettikleri
Duygularını senle avutuyorlardı ya hani
İşte ben o yapraklarını her koparışta
Senin sessizce "Canım Acıyor"haykırışını
Şuramda ( kalbimde ) hissediyordum
Canım çok acıdı sen nasıl dayandın o acılara
Canım çok acıdı sen nasıl şahit oldun duygulara
Ah be Papatyam hangi çiçek şimdi senin yerini alabilir ki
Sen duygulara şahit oldun onlara dost oldun
Ama onlar seni kopardılar seni senden aldılar
Ömrünü kısalttılar ama sen yine dost oldun
Sen onlar için duygularını avutacak bir araçtın
Sen bunlara rağmen ömrünü onların elinde oyuncak ettin
Ve papatyam ben sende kendimi gördüm
Biz heba olmaya razı geldik de
Onlar bizi görmeyi seçmedikleri halde
#K.G...✍🏻
©kewagozel.
K