Niyede yanilsam ne fark eder ki.
İçime ata ata çıktı ortaya yıllarım.
Heyecandan titreşimlerim.
Korkudan haykırışlarımı.
Dokusam özgeçmişlerimi.
Niye de yanılsam ne fark eder ki.
Elbette birgün kol kola giderim.
Kırılan hislerimle.
Erip giden kavuşur mu sandum.
Kederle kavrulup gelir mi sandum.
Kopup yine geldim yanına.
Kircicegi elimde.
Bir Ekim ayıydi.
Soluktu yüzüm.
Kircicegimi sarattin soğuk kalbinle.
Nasılsın soğuk yüzlüm.
Kafesine geldim.
Sense poyraz rüzgarla esip gittin.
Kirciceginin yapraklarını topladım ardından.
Niyede yanılsamda ne fark eder ki.
©fetih
F