Normalleşti zannımca, insanlığın halleri,
Misk değil mazlum kanı, kokusunda elleri...
Yok oldu yavaş yavaş, vicdan ve sönük ruhlar,
Kiminde yırtık gömlek, kiminde çelik zırhlar...
Sayfalarca yazsam da, duymuyorlar sesleri,
Onlarca en mükemmel, altından kafesleri...
Bir yön bulun kaybolan, insanlık ormanında,
Ekinler hep düşmanlık, bu dünya harmanında...
Bir zaman ki başları, kaldırmaz olduk yerden,
Esen rüzgar kin dolu, bilmez misin ki nerden?
Sayfalarca yazsam da, duymuyorlar sesleri,
Onlarca en mükemmel, altından kafesleri...
©frespiritt
F