Umut bu sokakları ben daha çocukken terk etti.
Çaresizlik taşıdı sırtında bu sokağın insanları
Çoktan vazgeçmişlerdi inançlarından
Yüzlerce katliam, binlerce kıtlık gördü dünya
Onları duymayan tanrı bizi duyar mı dediler
Kızgındım ama bir yanım hak verir gibi
Şayet kalbimi göklere açsam da
Hiç duyulmamıştı imdat çığlıklarım
Sessiz ağlamalarımda sığındığım varlık
Beni hiç anlamamıştı sanki
Bu sokakların canlanmaya var ihtiyacı
Şayet ölüm kokusu bastırmış çicekleri
Umutsuzluk kasvet çöktürmüş çınara
Bu sokakların tekrar gülmeye ihtiyacı var
Tanrı olmasa da yanında
©mageenkon
M