Hayat yolunda, sonbaharda yaprağını döken bir ağaç misaliyim.
Dökülüyorum günden güne.
Sararmış bedenim boğuyor ruhumu.
Bitse de bu ıstırap erişsem feraha.
Allahım bu ne müthiş acıdır, ne müthiş çiledir verilmiş faniyetime ? Ebediyyetim SENİ, faniliğim ise fenalık derdinde.
Kıvrımlı yolların kıvrak zekası olan ben, çıkamıyorum işlerin içinden.
Batmışım taa dibe, batan batana !
Kavuştur beni Ya Rabbi müjdelediğin felaha ..!
©selman...
H