Kendime baktım
Bakıp kaçtım can tavanımdan
Dökülüyordu soluğum
Soran da yoktu
Sorduğum da yoktu hâlimi
Daraldım
Çıkışım yok
Görmedim infâzın soğuk yüzünü
Nefesime ne kadar can sızdıysa
O kadar soldum, sonumu soludum hep
Sarktım baş ucu kitabımın altı kat semâsından
Kurtuldum bekleyişlerimden
Koşuyorum beklenişlerime
Ruhuma yükselmenin zamanı
Âzad oluyorum...
M.ARIDAŞ
M