hayat çoğu zaman
zorlu bir savaştı
çok küçüktüm bilmiyordum
ne doğru ne yanlış
ne iyi ne kötü bilmezdim
çünkü savunmasızdım
benim dünyam annemin kollarında
sehretmekten ibaretti
çünkü korunmaya muhtaçtım
annem gülerse mutluydum
ağlasam ilk annem koşardı
düşsem ilk annem sarardı yaralarımı
ağladım ama annem duymadı
çok düştüm annem yoktu tutamadı
kimsesiz kaldım koruyamadı annem
cok ağladım anne cok yandı canım
gücüm yoktu karşı koyamadım
ve gidiyorum anne
bizi ayırdılar anne sensiz bıraktılar
ağlama anne melek oldum ben
cennetteki kuşlar gibiyim
ağlamıyorum
acıyı hissetmiyorum
gidiyorum anne bu dünya çok kirli
beni bu dünyaya sıgdıramadılar Anne
melek oldum anne cennete uçuyorum
artık ağlamasın çocuklar
harcanmasınlar
kimsesiz kalmasınlar
acımasın canlari
şimdi söyleyin bana
daha kaç çocuk ölecek
daha kaçı aglayarak can verecek
dur demeye gücüm yetmiyor
acıyı neden çocuklar çeker
melek oldum anne tenime sahip oldular
ama ruhum özgür
gidiyorum anne
hoşçcakal
G