Kalbimin derinliklerinde edep tahtını kurarken,
İnsanlığın sıcak ışığıyla ruhumu aydınlatır.
Sevginin tatlı nektarıyla dolup taşar içim,
Her damla acıda gizli bir öykü, soluk bir anı saklar.
Edebimle korurum sevgiyi, acıyı kucaklarım,
Her biri birer gerçek, yaşanmışlıkların izi.
Edep, iç dünyamı güneş gibi aydınlatır,
Sevgi, damarlarımda huzurla süzülür, sessizce.
Acı, kalbimi bıçak gibi delip geçse de,
Edep ve sevgiyle sararım, kucaklarım yaralarımı.
Bu duygular, varlığımın özünü oluşturur,
Birbirine kenetlenmiş, hayatın çarkında birlikte dönerler.
Edep olmadan sevgi eksik kalır,
Sevgisiz bir hayat ise düşünülemez bile.
Bu duygulara şükranlarımı sunarım,
Her biri beni ben yapan, hayatıma anlam katan.
©hasanbey.
H