A

Edep ve Sükut

Zincirler sürükleniyor arkamızdan,
Bizi bağlayan; düşler, hikayeler,
Hayalini kurduğumuz gülüşler,
Bize bakan sahte yüzler,
İnsan; insandı hani,
Merhamet etmese insana gökler,
Yağar mıydı onların üzerine de gökler,
Savrulan ben miyim, yoksa değişen sizler,
Gecelere de aşığım;hilale,dolunaya, yıldıza,
Sabahı beklerken , umuda ve sabra da sevdalıyım,
Yankılanan seslerin arasında , sessizliği de bulurum,
Kalabalıklar arasında, yanlızlığı da seçerim,
Bu gün gelecek olan savaşın,ilk kurbanı da
benim,
Suskunlarin diyarı ;konuşmak belki sensizliğide özlerim,
Ben ve onlar iki ayrı dünya,
Hadi saklan şimdi ;seni koruyan ,kalem ve kağıt,
Umut enginlerin zirvesinde olan bir büyük bulut,
Biz kendimizi bulduk işte;edep ve sükut.....
©alayci