İşte bir şiir daha başlıyor....
Bu şiir bambaşka...
Çünkü bu şiir Rasulullah kokuyor...
Ey nur Nebi Sen nasıl anlatılırsın...
Ümmeti diye doğduğundan mı
Annesiz babasız büyümenimi
Yoksa Kundağını güneşten koruyan buluttan mı bahsetmeli...
Henüz beş yaşında idin ...
Hani Sen ellerini çırparak oynardın bahçede
Güvercinler sanki Seni avutmak için oradaydı...
Sanki Allah güvercinleri annesizliğine üzüime diye
Sen ağlama diye görevlendirmişti onları
Senin le oynayan güvercinler mi Melekler mi
Seninle bereketlendi Mekke...
Seninle bereketlendi Halimenin evi
Öyle diyor annemiz ,
O geldi bereketler de Onun ayağı ile geldi diyor...
25 yaşında idin Mekke de Senden daha güveniliri yoktu
Sanki Senin bastığın toprak Allah Rasulu diye bağırıyordu
Kırk yaşında iken bambaşkasın
Kimsenin eli denk değil eline
Kimsenin kalbi denk değil kalbine...
Önce sadık rüyalar Sen Habibisin Allah'ın
Sen ümmetinin Gözbebeği...
Hiradan bir damla yudumlamadan geçmek olur mu :
Oku !!!
Yaratan Rabbinin adıyla oku...
Şüphesiz Sen peygamberlerdensin...
İşte Sana sunulan yol arkadaşların
Kimi başını uzattı Sana gelen oka
Kimi âmâ olmasına rağmen ağlattı Kuran okurken Sana
Ey Allah Rasulu Sen sığarmısın satırlarıma
Mümkün mü Seni anlatmak ümmetine ...
,
©psikolog
D