S

Efgan Hikaye

Karihalar artık kendini aştı
Senden öte ne olur bilmiyorum
Ruhumdaki kasvet sınırı taştı
Güzel günün peşinde koşmuyorum
Gülemedim bahtının karasına
Sur diktin ikimizin arasına
Tanrı'nın hassas vebal tartısına
Sevdiğimi sevdaya yazamıyorum
Ne dersin alnıma kurşun sıksam mı?
Sevda için her gelene çatsam mı?
Yarenime gençliğimi yaksam mı?
Bir türlü o karara varmıyorum
Ben bir zamanlar tüm aşıkların devi
Şimdi ortada kalmış bir münzevi
Aşk çölünde pusulasız bedevi
Oldum artık yolumu görmüyorum
Ruhum sıkılıyor, canım yanıyor
Tükeniyor artık, ömrüm kanıyor
En sevdiğim çiçeklerim soluyor
Bu devirden bir türlü çıkmıyorum
Artık benim yerim, yurdum kalmadı
Başka yar aradım, yerin dolmadı
Gökçen'siz yaşarım sandım, olmadı
Yazılandan öteye gitmiyorum
Kestim umudu, ölürüm sabahtan
Azrail ses etti bana ufuktan
Yol göründü ebediyyete İltan
Sevdiğimi koluma sarmıyorum.
Güneş günden hesabını sorsada
Senin için dönen dünya dursada
Tanrı canı ısrırapla alsada
Git ulu uçmağa, ben gelmiyorum
©serhat46