Boşluklar bir dehliz gibi bende Efruze...
Baktıkça batıyor ve seyrinde kayboluyorum,
Önce hayallerimi sonra umutlarımı sarkıtıyorum,
Ortadoğu'daki çocukların düşlerine..
Andığım sensin ama düşürdüğüm yüreğimdir..
Halepli annelerin çığlıklarındayım..
Bir mezar başında ninniler söylüyorum..
Kudüs'ün gözbebeğinde ki iniltiyim aslında..
Kendimi sende sormayı unutuyorum,
Biliyorsun Efruze!
Aciz kendimleyim işte..!
Tut desem ellerimden, yüreğim kanayacak..
Bak desem, yüzüm eriyecek.
Sus desem, suçlu olacağım..
Dur desem, ben yanacağım,
Mahzun ve derin hal içindeyim,
Bir unutulmuşluğun tesirindeyim Efruze!
Ne ben kendimleyim, nede kendim bende duruyor..
Kırık bir ezginin nakaratında hayaller topluyorum..
Kısacık bir nefese ömürler harcıyorum Efruze..!
©hayati_sdf
H