Gözlerinin masumiyetine sar beni Efruze...
Kuşanmış yaranın melhemine sür,
Yaram sızımdan harcanırken topla,
Sabrın en derin haline yoğur,
Gökkuşağı renklerini söyle,
Yıldızları avuçla,
Bir şiir oku,
Bir selam söyle,
Bir güzel söz karala,
Bir çiçek adı söyle,
Bir haber ver,
Ve bir merak uyandır bana Efruze...
Yıkık bir enkazın altında güller topluyorum...
Bak, harabeleri bile yıkıyorlar,
Ardında onu, bunu koruma şenlikleri' yapıyorlar...
O zaman bir mahşer olup kalabalıklaşıyorum,
Her zerremden çocuklar doğuyor ve ölüyor..
Kayıp gemiler toplanıyor içimde,
Ve ben onları okyanuslara süremiyorum,
Hasretimin kıyılarında çocuklar bekletiyorum Efruze..
©hayati_sdf
H