Bir efsane anlatırlar, gizemli ve karanlık, Bir aşk hikayesi, hüzünle dolu, acıyla beslenmiş. Bir kral ve bir kraliçe, birbirlerine aşık olmuşlar, Ama kaderleri onları ayırmaya kararlıymış, acımasızca.
Kral bir canavara dönüşmüş, öfke ve nefretle dolmuş, Kraliçe ise lanetlenmiş, sonsuza dek yalnızlığa mahkum olmuş. Gözyaşları sel gibi akmış, kalpleri parçalanmış, Aşkları efsane olmuş, hüzünle yankılanmış.
Yıllar geçmiş, yüzyıllar geçmiş, ama acıları dinmemiş, Efsanesi kulaktan kulağa yayılmış, kalpleri sızlatmış. Lanetli kral ve yalnız kraliçe, sonsuza dek yas tutmuşlar, Aşk acısının gölgesinde, umutsuzluğa gömülmüşler.
Bazıları der ki, hala duyulabilirmiş kraliçenin hıçkırıkları, Rüzgarda yankılanan fısıltılar, kayıp aşkının ağıtı. Kralın öfkeli kükremesi ise gök gürültüsünde duyulabilirmiş, Sonsuza dek sürecek bir acının çığlığı gibi.
Bu efsane bir uyarıdır, aşık olanlara, Kaderin cilvelerine karşı dikkatli olun der, Aşk ne kadar güçlü olursa olsun, her zaman bir bedeli olabilir, Ve bazen bu bedel, kalbinizi parçalayacak kadar acımasız olabilir.
©m4m4mh
M