Bendeki bir efsaneydi,
Atının terkisine alıp gitmek gibi.
Prensi ben, sen külkedisi.
Aslında çocuk gibi sevmekti, benimkisi.
Ne yalanı vardı, ne hilesi,
Bir başka gelirdi, yaşanılan
Tatlıydı, neşeliydi de çilesi,
Çocuk gibi saf ve tazeydi.
Her uykudan önce anlatılır di sanki,
Seven prenses, öpülen kurbağa,
Değersizdi seven için sevilenin şekli.
Midesi bulanmaz öperdi, tertemizdi.
İşte öyle sevdi bu 70 lik çocuk,
Sevdanın kemiren yarası çok.
Ama sabrederdi, çünkü severdi.
Sevene, sevdiğinden başka çare yok.
Bunu iyi bilirdi ama sonunda delirdi,
O yara hep kemirdi ve bitirdi,
Şimdi üzgün, şimdi kırgın,
Geriye kalan bir EFSANEYDİ...
©yılmazönür
Y