(ebrulimsi ile ortak çalışma)
Siyahlıklar parlar, tozlu dumanlar arasından geçerken.
Duyduklarım dudak uçurtur,
Ben olsam karşın da, ne söylemek isterdin.? Meftunum, kırmızı en sevdiğim renk benim. Asil duruşundan kaynaklı,
En acı sözleri haykırdı bugün Eftelya, Gerçekler bunlar olamaz değil mi.?
Kalbim dayanmaz çünkü, ağrılar içinde kalırım ben, umursamaz değilim, duygusalım..
Sürekli tekler yerinde durmaz...
Dikenli teller arasındayım uçurum kenarın da.
Yeni bir hayat, baştan sona yeni bir ben olmalıyım artık.
Şüphesi var elbette...
Söylenenler can yakar..
Kırılganlığımın resmini çizin, ya da okuyun.. Tercümesi yok işte...
...
Ahh.! Eftalya ruhumu girdabında sürükleyen kadın..
Hayallerin kurulu olduğu bir gecede, aklımda senin naif güzelliğin..
Sınanıyorum sanki, ağır günler geçiriyorum.. Her gün seninle yeniden doğuyor sancılı yüreğim,
Sen duymuyorsun, hala suskun kalan kelimelerimde isminin çığlık çığlık haykırışını..
Söylesene şimdi hangi mevsimin esintisini yaşıyor, aklımı başımdan alan suretin..
Gel Eftelya gel..!
Yine tut eskisi gibi ellerimden,
Hiç değişmeyelim biz, zaman değişsin insanlar hatta evren değişsin..
Biz değişmeyelim güzel kadın,
Biçare yüreğimle yine kapına gelmekteyim...
©halleberry
H