Eftelya diyordu içinden keşke sende beni sevsen
Dışına vurduğu tek şey bikaç Seydi
Masanın üzerinde çok sevdiği kahvesi vardı, yudumladı
Eftelya diyordu içinden, Diyemiyordu
Gözleri kararıyor, nefesi kesiliyor, ölüyordu sanki
Karşısında gördüğündenmiş onu, Mahzun bakıyordu
Bakışlarının anlamı ne demek diye sorsa
Rica da etmemistim oysaki diyeceğinden korkmuştu Eftelyanın
Kahverengisinden midir bilinmez bi' başkaydı sanki
Yoksa yururken bile onu düşünmeyi neden istesin ki
Çizgilere basmamak varken
Gülüyordu, ortada şaka da yapılmazken
Eftelya diyordu kahvem soğudu, bu kez dışından söyledi
İzninizle gözlerinizin kahveliğinden dem koyabilirmiyim, diyordu
Bilmem kaç kırk yıl hatırı kalsın isteğimden değil
Aşkınızı koyu yaşamak istediğimdendir
Kırk yılı bulmayacak, biliyorum gözlerin söylüyor
Yine de kahvemi yudumlamak isterim, gözlerinizin önünde, içinde, sonbaharında, sonunda, herhangi bir köşesinde
Acı bir his uyandırıyor yine de siz bilirsiniz
Rica edemeyeceğin şekilde teşekkür ediyorum, ne demek diyorsun
Yahu söyledim ya rica etmeyeceksin
Bi' kere de beni dinlesene Eftelya
Hem dinlersen belki seni sevdiğimi duyarsın, nolursun kapama kulaklarını
Korkma söyleyemem zaten nedenini kahveden nefret ettiğimde söylerim
Bakmak yormuş olmalı, gel otur yanıma
Oturmayacak mısın? Peki Eftelya sen bilirsin
Benim kahvem nede olsa bitmedi hala
Gözleriniz hala bende ya ondan galiba
-Kevser KARADENİZ
©kevserk
K