Yaşın geldi, okula gitme vakti dediler.
Giyindim mavi önlüğümü, taktım beyaz yakamı.
Üç numara kesilmişti tarak değmemiş saçlarım,
Sırtıma yüklediler hayat kadar ağır bu çantayı.
Hikayemin başladığı ilk günden beri okuma yazma öğreniyordum.
Ali hep ata bakıyordu, binmeyi mi bilmiyordu diye düşünüyordum.
Işık ılık süt içerdi, İpek'in bildiği tek şey ip atlamaktı.
Sıra arkadaşım Hasan ise deve cüce oynarken başını sıraya çarpmıştı.
Herkese bir numara verilmiş, cezaevi mahkûmları gibi.
Okul müdürümüz tepesinden soluyor, hayli sinirli.
Beni de sınıf başkanı yaptılar, itibarım arttı.
Elime sopayı alıp kapıda durunca baya havalı oluyorum.
Önce hayatın bilgisini öğrendik, sonra matematiğini.
Kimyamız bozulmuş öğretmenim, kırmızı kurdeleler bizi kesmez.
Ta ana karnında başlar insanın eğitimi,
Kaç yaşına gelirse gelsin, eğitim bitmez.
©ikrar
I