Ekim de sükût eder eylül gibi bırakıp
gider yapraklarını katar ardına her yaprak
dökümün de bir lahza kadar ömür de
dağılır dağıtırdı yeri göğü
inletirdi izi...
🍁🍁🍁
Melal
solmuş yüzün den nurlar akar
Bir dert daha kavrulur
kavuşamadı leylasina
gecelere gazel okudu...
🍁🍁🍁
Şöminede yanan odun ateşi
tüter dumanı harla çayın taze
nefesiydi içine çekerdi ocaktaki
demini katar biribirine buluştururdu.
🍁🍁🍁
Üzerine aldığı yorgan
ısıtmaz buz tutar ekim de dar gelir..
Rüzgara bırakalım kendimizi
🍁🍁🍁
Kıyıya vururuz ...
Çalı çırpıya karışır gövdemiz
Tükendiği yerdir sahilin bitişidir ya !
Acısını dibine gömen damlaların
tükenişidir, birnevi refahı dır artık
deniz de kavuşuruz kumlara sarilırız
kucaklarız ..
©ebrulimsi_
E