EKSİK

Karalaniyoruz yazıyorlar bizi beyaz defterlere cümleye oynuyoruz işte nereden baksan eksik bir kelimeyiz bu kadar eksik ten. cümleyi tamamlamakta düşmüyor payimiza ve o noktada karalaniyoruz silgisi olmayan yazarlar tarafından. İşin sonunda biz karalanmis defter kirlenmiş cümle eksik kalmış oluyor,ve yazar yazamadi. Cümlelerim yatsinda kuralli ayriliklar biliyorum devrik cümlelerin ardından gelen sabah 7.25 treni olmaliydin. Sen bu kentin beklediği ben istasyonun kaybolan çocuğu. Bazen kiremit renginden cümleler kurup. küçük bir ev düşüne kapilardim. Kuslarlami dost oldun sen gözlerin yıldız olup gökyüzüne konmuş gibi adam kadına sordu. sendeki bu şehir sevdasi nerden geliyor. kadın adamın kalbine dokundu ve usulca buradan dedi. Buda böyle bir düş olsun geceyi siyahindan ayıracak renkli bir gülümseme gönderdim göğe yine biliyorsun. gökkuşağı besliyorum göğsümde senin için gülmeyi. Birde gelmeyi erteleme olurmu gulusunde saklı kanatlar var biliyorum. sen öyle gulumseyince uçmak geliyor bütün yeryüzü gökçe kimi derim ben buna bir evin salonuna mutluluk kiralayabilirdik. biraz daha konussaydik kelimeler bütün. cazibesi ile susmanın kamburluguna çeken neydi ki bizi