yutkunamadığım bir acı bu
yokluğun giderek artan bir yük kalbime
nefes bile alamıyorum
kimse getiremiyor beni kendime
artık her şey farklı ve anlamsız
değiştim, ama olmak istedigim
kişi değilim
herkes bana kusurlu ve sevgisiz
başımı alıp uzaklara gitmeliyim
vuslat olmalı bu acının sonu
neden çektim
neler öğrendim
ne bekledim
ne oldum
bulmalıyım önümdeki Yolu
ve gitmeliyim
baharlara
dağlara
çocuklara
ve gitmeliyim heybem çoktan doldu
bekleyenler var orada
gül kokan diyarda
herkesin buluşacağı bir meydanda
gözlerimdeki özleminle
koşacağım sana....
©ateşbaz
A