Bu şiir 11 yaşında babası şehit olmuş, o günden sonra senelerce konuşmamış, sırf babası saçlarıyla oynadığı için kimseye saçlarını dokundurmamış, en büyük mutluluğu gözlerini kapatıp babasını hayal etmek olmuş olan bir kıza ithafen yazılmıştır.
Bir haber, o artık yok, bu kadar kolay mı?
Ne o el geri gelecek, ne de o masum kızın saçları,
Eksik kalmak tek bir cümleye sığar mı?
Ne olur söyleyin, ne geri alır zamanı?
Bana söylemediler, o son el sallayışlarımı,
Bana miras kalan ne toprak ne de arması
Her gözümü kapadığımda sımsıkı sarılması
Ne olur söyleyin, ne geri alır zamanı?
Yarım yok, buna çare, melhem, hekim yok!
Kalbim yarım atar, dilim dönmez, o artık yok!
Hep anlattığın gibi, bir varmış bir yok!
O kadar insan var, içinde bir tek sen yok..
Senli kızın kadar sensiz kızında yaşı artık aynı..
Saçlarıma kilit vurdum, hapis hâlâ o anı..
Bilmiyor kimse, ben eksiğim yarımım,
Bilmiyor kimse, ben hala onbir yaşındayım...
©İbni Rihh
İ