Gönül bahçemin kurumuş toprakları
Sevgin suyuyla canlandı.
Umut ağacım dal budak olup,rengarenk çiçekler açtı .
Gözlerim gözlerinin mevzisinde ,
Sevdanı yüreğimin derinliklerinde hissediyorum.
Yanımda olduğun zamanlar da özgür bırakıyorum kendimi
Yüksek dağlara sarılmış bulut gibi oluyorum
Her yerde sen varsın
Yürüdüğüm yolda ,
Dinlediğim şarkıda ,
Esen rüzgarlarda , zemheride bahar da.
Varlığın karanlık dünyama ışık,
Ilık nefesin bedenime alışık
Gönlümün kapısının kilidi yoktur
Çünkü ellerinle açılmaya alışık
Kal yanımda doya doya
Saymayı unuttuğumuz anılarımız olsun
Ayrılık cümlesi bizden uzak kalsın
Gözlerimiz yine derinlere dalsın
Düşüncelerimiz eskisi gibi uysun
Seni seviyorum artık el alem duysun. Tuğba yalın
Ş