Ela gözlüm, nerdesin?
Ayrılık ateşi yaktı kalbimi,
Dumanlar sardı her yanımı.
Arıyorum her yerde, ela gözlerini,
Kerkük’te bulamadım, ey sevgili, nerdesin?
Hatırla o güzel günleri,
Elimizde birer çay, pencerede kar taneleri.
Sohbetlerimiz, sevinçlerimiz,
Her anımız birer anı, kalbimde saklı.
Nazar değdi aşkımıza,
Ayrılık girdi aramıza,
Karanlık çöktü üzerimize.
Sensiz mevsimler baharsız, çiçeksiz,
Kalmadı neşe, sevincim, sensizlik ağır bir yük, taşıyamıyorum, gel artık.
Ela gözlerin yıldızlar gibiydi,
Gönlüme neşe, huzur verirdi.
Şimdi karanlıklara mahkum etti,
Yolumu kaybettim, sensiz ne yapacağım.
Ela gözlüm, sensiz kaldım,
Yüreğimde hasret, içimde yangın.
Geceler boyu adını sayıklıyorum,
Rüyalarımda bile seni arıyorum.
O günleri hatırla, bir anı gibi,
Her bakışında umut, her dokunuşunda sevgi.
Şimdi yalnızım, karanlık dünyamda,
Gel, aydınlat yeniden, bu karanlık rüyayı.
©hasanbey.
H