Sen ummadığım anda karşıma çıktın.
Seninle beraber kendimi tanıdım ben
sanki bilmediğim özelliklerimi keşfettiğim.
Kıskançlığımi süzdüğüm sitemkar
tavırlarımi ölçtügum.
Sessizliğimin kilometrelerce uzaktan
Bağdaş kurduğu köşe başında beklediğim
gelmeyeceğini bildiğim, elimde çay ile
kala kaldığım.Uyanmak istemediğim.
kabuslarımi yok ettin.
Korkularımı aldın. rüyaydın. mucizem.
sana dönük.
Gökgürültüsü sesim sana tiz,
boğuk çıkardı sana kiyamazdım.
katıksız sevdim! saftım , masumca.
Ben böyle sevmeyi kimden, nereden
öğrendim peki ! kendime soruyorum bu sefer.
Rengini kimse bilmesin. Gözlerinin
Ela ile bütünleşen mor menekşem
suladığım çiçektir benim
Çocukluğum da açardı rengi tohumlanir.
Sen ise turuncuya boyanan gök kuşağına
tutkunsun ışığı mest eder seni.
Tozbulutlarini kaldırırdı aradan çekerdi.
Canının ötesinde bir çizgi burnumun
direğini sızlatir. tam bağıracakken sustugum
boğazıma takılırdı. sessizliğe karıştı
sesim. kalabalık arasında zaten biribirimize
uymayız.susarak anlatmaya alışkınım.
ben seni de olduğu gibi.
Yüreğin ince sazı özlemlerin sıraya
dizildiği sızıdir. Alaboraya döner karaya
vurur sevda kaçamazsın.
Bu ben deki seni heves mi sandın.
kurtulmak istediğim falan yalan olamaz.
kendi kendime kurduğum bir hayal bu.
ortasındayım rüzgara bile uğramıyor sesim
çarpıyor duvara geri dönüyor bana.
Senin gözün den kendimi
görmek istediğim başım eğik utanır hem.
Duygularım darma duman.
Aklımın kalbime uymadığı dar vakitler,
ıhanet etmedim, iyi olmanı
istediğim dileklerimle dualarıma amin dedim kelimelerce sustugum seviyorum diye
susturuldugum cesaret örneğimsin.
Korkularımin seninle geçtiği. yanına
sığındığımda yok olurdu.
Senin gözün den kendime
bakamam düşüncelerim yakar. yıkar ayakta
durmaya çakışan geriye iterlerdi.
Küçük çocuğum henüz yağmur altında
annesinin eteğine tutunan beni yine böyle bil olurmu böyle sev yeter ki !.
çocuk sun de.
©ebrulimsi_
E