Anne baba yudumluyordu;
tavşan kanı çayları
Abla abi önlerinde kitap;
ders çalışıyordu
kardeş anın huzuruyla;
mışıl mışıl uyuyordu
Birden bir sarsıntı
herşey sallanıyordu
Aman Allahım deprem oluyordu
çok kuvvetliydi duvarlar yıkılmıştı
her taraf toz duman içindeydi
Duvarların altında kalmıştı tüm fertler
birbirlerinin nefes aldıklarından
bile haberleri yoktu
birinin cesaret gösterip
herkese ulaşması gerekiyordu
Emine hemşire birine ulaşmıştı
çok şükür ALLAH'IM birisi yaşıyordu
işte bu Azizedi, ulaşılacaktı insanlara
önce eşini sonra çocuklarını kurtarttı
Kürt iki teyze daha vardı
ama azize bilmiyordu Kürtçe konuşmasın
Hiç Allah'tan ümit kesilir mi
Emine hemşire biliyordu Kürtçe
O Azizeye azizede teyzelere söyledi
Çok şükür Allah'ım teyzelerde kurtarılmıştı
Evet sıra kahramandaydı, Azizedeydi
Emine hemşire Azizeyide kurtarmıştı
herkesin sağlığı iyiydi onlar Kahramandılar
annelik duygusu ile hareket etmişlerdi
çünkü onlar annelerdi kahramanlardı
Elazığ depremi anısına
Adile KILINÇ
©adilek
_