Sanma ki bu mevsim hep kışta kalır
Benimde baharım gelecek elbet
Kader ayağımı yokuştan alır
Talihim yüzüme gülecek elbet
Kesilir kasırga diner fırtına
Kurur yanağımda çağlayan tuna
Belki de düşerim bir an korkuna
Taş kalbin meraktan ölecek elbet
Uykuya hasretle sarıldığında
Sabaha nefretle darıldığında
En ince yerinden kırıldığında
Ömrün vebalini bilecek elbet
Su gibi akınca keder kuyuna
Nemrut nam verirde zalim huyuna
Çekip de hesaba alıp payına
Mahşerde günahı bölecek elbet
Ecel kıskanırken dökülen teri
Düşecek göğsünden zulüm miğferi
Nihâi sevdana kazdığı yeri
Bu fani dünyadan silecek elbet
Murat Çakıroğlu
©şair_nihai
Ş