Kimisi bir ömür boyu güneşle uyanır
Kiminin de tüm hayatı yağmurla ıslanır
Kaderin cilvesi herkese farklı davranır
İnsan acı zorluklara da elbet alışır
Biter dediklerimiz de başlamadı bile
İnsanın huzura hasret kalan o kalbine
İncitiyorlar bakmadan nazikçe yüzüne
İnsan bu kötülüklere de elbet alışır
Elde kalan umudunu bırakın sarılsın
Zaten neyi kaldı ki çekip de koparılsın
Onu da alanlar çıkacaktır duyarsın
İnsan yitip gidenlere de elbet alışır
Soldurdunuz mevsimi geçmeyen bu gülleri
Döküldü birer birer unutulanlar gibi
Avuçlarda biriktirilen acı günleri
İnsan bugün gidenlere de elbet alışır
©ctnkspr
C