Sözlerin hançer gibi saplanıyor kalbime,
Her bir kelimesi yara açıyor benliğime.
Şiirlerim mi hedef, yoksa ben mi bu kavgada?
Anlamak zor bu öfkenin, bu kin ve inadın kaynağını.
Bazı şiirler hüzün verir, evet,
Bazıları da sorgulamalara sevk eder seni.
Anlam bulmak zorundayız her satırda,
Yoksa şiirin ruhu kaybolur karanlığın dehlizlerinde.
Beğenileri şiirlere mi veriyorum, kişilere mi?
Bu sorunun cevabı basit aslında,
Şiir kalbime dokunursa, onu severim,
Kişiye değil, esere bakarım her zaman.
Dar zihniyet mi seviyorum, sanıyorsun?
Hayır, ben her fikre açığım, her düşünceye saygılı.
Fakat saygısızlığa ve kaba eleştiriye yer yok bende,
Yaratıcılığı körelten her şeye karşıyım ben de.
Bazı düşünceler bayat olabilir, evet,
Ama yenilik her zaman şart mıdır peki?
Bazen eskiyi yeniden yorumlamak da güzeldir,
Geçmişten ders alarak geleceğe uzanmak da mümkündür.
Beğeniler ve nefretler her zaman olacak,
Bu şiirin yarattığı duygular da bunun bir göstergesi.
Sanatın gücü budur işte, sarsar ruhumuzu,
Düşündürür, sorgular, harekete geçirir bizi.
Eleştirilerin için teşekkür ederim,
Bana şiirlerim hakkında düşünmemi sağladın.
Fakat unutmayalım ki sanat özneldir,
Herkesin bakış açısı ve yorumu farklıdır.
Önemli olan saygıyla yaklaşmaktır birbirimize,
Farklılıklarımızı kabullenmek ve anlamaya çalışmaktır.
Sanat bir köprüdür kalpler arasında,
Bizi birbirimize yakınlaştıran ve birleştiren bir dildir.
©hasanbey.
H