Ruhunun izbe köşesiyim ben.
İzbe bir evim var o köşede.
Toprağı ellerinden.
Penceresi teninden.
Havası nefesinden.
Gül bahçesi var çeperinde.
Kırmızı, siyah güller.
Dolaşıyorsun usulca etrafında.
Masum bir çocuğun kalbi kadar sıcacık.
Ellerini arkasında bağlamış,
Gözleri mahçup.
Hüzünlü biraz.
Çiçekleri solmuş gibi.
Harabeli elleri.
Bir o kadar da heyecanlı.
Dolaşıyorsun.
Elinde bir gül.
Bir kalbi yakmaya hazır.
Teninden izler,
Nefesinden solarım.
Kalbinden yanmaya hazır.
Dokunsam toprağa,
Kaçamam.
Yakarsan ki kalbimi..
Çiçeklerimi sulayamam.
Gözlerimin uvuzlarında bir yangın var şimdi.
Masum bir çocuğun kırık kalbi yanıyor.
Yakıyor göğüs kafesini.
Cehenneme adanmış gibi..
🥀
©yıldızlara
Y