C

ellerim artık şiir tutmuyor ( herkez'e bu şiirim

baba; biliyor'musun ne zaman dışarı
veya sokağa çıksam elinden tutmuş
bir çocuk görürüm" hani içime'de
dokunmuyor'da değil göremez kimse
benim bir tarafımı açıp baksalar ki
yara dolu kaldıramazlar" kaçarlar...
Baba; nerdesin yıldızlar ülkesinden
beni görüyor ve izliyor'musun?
elimden tut gezdir al yanına götür
ne var'ki sanki vakitsiz bir yağmur
telaşında gidecek bak nasıl ağlar
kan uykusuz ve hüzünlü gözlerim"
sen gidince o kapalı kapılar ardında
kaybettim herşeyleri vede mutluluğu
bir bir yargıladım öfke isyan yürekte
ellerim artık şiir tutmuyor be babam!
kaç yaşıma gelirsem geleyim"
hep bir yanım sensiz kalacak
sana değil kendime kızıyorum
halim yok çıkacak yarınlarıma
sustum vede içime kapandım ki
can veren kaygılar umutsuz düşler
yarım duygular esaret geceler bu
zindan karanlığı ay gökyüzü kadar
zamandan kısıtlı çalar acımasızca
ömrümü sensiz ve yarım'ım babam!