Sen ellerimi tutsan, ellerim çocuk eline dönüşür benim.
Hiç bir şey sormadan elini tutup beni götüreceğin yere giderim.
Hiç şüphem yok, bir kadın ancak anne merhametiyle bakar bir çocuğa.
Öyle bakacağını ve beni güzel yerlere götüreceğini bilirim.
Sen bana baksan çocuk olurum ben.
Belki biraz yaramaz, birazda her şeyden isteyen.
Gülüşünden mesela.
Yada sesinden isterim biraz.
Olmaz dersin ısrar ederim. Sen merhamet edersin.
Gülersin.
Sen güzel gülersin. Öyle ki gülünce karanfil bahçesine dönüşür yüzün.
Ben o bahçede özgürlüğümü yaşarım,
Kurduğum hayalleri,
Ve çocukluğumu.
Volkan İnal
V