57. saat bitecek yakında
57 saattir yoksun,yoksun yanımda
Haberi yok yanımdaki yüreklerin
Duymayacak kadar sağır kulakları
Beni duymayacak kadar sağır
Çünkü yükleri hava gibi ağır
Çünkü yükleri hava gibi ağır
Ekmek kadar mübarek,su kadar aziz
Benim hasretim yollarına bir kasis
Ve onlar,
Bana vakit vermeyecek kadar hasis
57 saat bekledim seni nefes nefes
Rakam rakam,metre metre,damla damla
Ve bir hayli beklerim içimdeki gamla
Saniyeleri telaşlı telaşlı,tıkır tıkır
Birbirlerine eklerim
Sen onlar gibi değilsin,sen başkasın
Bekleyince geldin sen bana
Geleceğini ummadığım bir anda
Gittiğini sandığım bir sokakta
Kimsenin yapmadığını benim için
Kendiliğinden yaptın,hem de benim için
57. saatin son neferleri
Ölmek için izin istiyorlar
Biliyorum ki bu şiir bittiğinde
Bütün saniyeler şehit düşmüş olacak
Ama ben,tıpkı o büyük kumandanın
Şayak kalpaklı adamın izinde
Ayakta kalacağım seni görene kadar
Bir daha,bir daha eline dokunana kadar
Belki otobüsüm hâlâ gelmemiş olacak
Belki kaçırmışım bütün otobüslerimi
Eğer ki öyleyse pasta yiyeceğim
Yapacak bir şey yok
Ta ki yumruk kadar simsiyah bir ok
Pastama batıncaya dek
57 saat bitince şiir de bitecek
Dehlenen bir atın sağrısındaki el izi
Koşturur göğsümde at gibi ikimizi
Kanatlarını kurtlar taşıyor
Atımız rüzgâr gibi uçuyor limana
Atımız rüzgâr gibi uçuyor
Atımız rüzgâr gibi
Atımız rüzgâr
Atımız
At
©
Ş