Elveda

Rüzgâra benzetirim onu.
Sert esen Rüzgâra.
Haberi yokken esti yüreğime.
Ve haberi yokken de çıktı yüreğimden.
Gözlerini sevdiğimi bilmedi.
Gözleriyle karşılaşmak istediğimde görmedi.
Ve hatta kokusunu bile bilmedim.
Kim bilir nasıl kokuyordu,
Bildiğim tek bir şey var
Gözleri,Kahverengi, ve hatta güneşte bal küpü.
Zaten de hiç güneşte fazla denk gelmedim gözlerine.
Bir de gülünce sekiz dişi gözüküyor.
Hızlıca saydım hemen.Yanılmadım.
Ama tanımıyorum.
Kim olduğunu bile bilmiyorum.
Dedim ya Rüzgâr gibi gelip geçti hayatımdan.
Nasıl tarif edilir bilmiyorum.
Aşık değilim çünkü.Hoşlantı belki.
Eğer hoşlanmaya devam etseydim,
Aşık olabilirdim.
Ama vazgeçtim.
Gülüşlerinden,sesinden, hiç bilmediğim kokusundan.
Kim bilir nasıl kokuyordu.
Sıktığı parfümün kokusunu mu taşıyordu teninde,
Yoksa kendi kokusu mu inanın bilmiyorum.
Dedim ya.Haberi yokken vazgeçtim ondan.
Vazgeçtim.Sesinden,gülüşünden, kokusundan
Kim bilir şimdi hangi yolculuğa çıkacak.
Kokusu,sesi,
Kim bilir belki de güzel sevilecek.
Olamaz mı ?
Güzel sevsinler onu.
Sesi hak edene karışsın.Daha sonra gülüşü.
Elveda sekiz gülüşlü,elveda bal küpü gözlüm.
Elveda,Elveda
©kucukhanim