S

ELVEDA

Sen ve ben
Yitik çocuktuk kuytularda
Herkes farkındaydı belki 
Ama kimseler bulamazdı izimizi
Bir kelebeğin kanadından bakardık hayata
Kavrulan bedenlerimizdi yuvamız
Sen ve ben
Denizde bir kum tanesiydik belki
Beklide silinip giden
İki isimdik
Buğulu camların ardından
Sen ve ben
Sınırların ötesindeydik
Korkusuz ve kocaman
Bir sevda şarkısı kulaklarımızda
Çaldıkça ağlatan
Söylendikçe yaşanan
Sen ve ben
Sarıldıkça sızlayan iki yürek
Sağanak yağmurlara 
Çatlamış toprakçasına hasret
Sen ve ben
Mevsimsiz kaldık şimdi
Ne yağmura geçer oldu sözümüz
Ne de gizli bahçelerde
Sırt verip öpüştüğümüz çamlara
Sen ve ben
Ben ve sen
Merhaba 
Ve
Elveda 
Yeniden
©sametdmr