Geçe çeker bir gün elbet üstümüzden,
Bu loş ve harap eden karanlığını,
Gözyaşları ne zaman durur artık gözümüzden?
Kimse yokken anlarsın,
Artık insanların gönül gözünün kapandığını.
Plaktan çalan bir iki sessiz tınıyla ağlarsın.
Düşer gözyaşları sessizce,
Diğer tarafı isyanlar içindedir ama görünmez,
Yaşarsın artık yine üzerler diye hissizce.
Herkes de bir sükûnet var ve kim olduğun bilinmez.
Asi ruhun adım atarken yorgunluk izleri bırakır,
Yağmur yağsa etkisizdir bedene,
Yastık her zaman ıslaktır.
Uykunda girdim sanarsın kefene.
Huzuru kaçmış bir yaşama edersin iki yorgun kelam,
Semalara el kaldırırsın ama iletilmez bir selam.
Yoktur yürüdüğün kaldırımlar da ses seda.
Ve evet, gelen vakitin adı,
"ELVEDA".
©gurkanshn
G