Öyle küçük bir umut parçasına tutulmuşum ki annemin sigarasının ucu dahi yıkar bu saltanatı
Ölüm ne gariptir ki hep mutlu insanları yakalar
Nerdesin bahçesinden nergisler çaldığım Azrail
Daha yemişler toplayacaktım saçının en güzel yerinden
Kalbimin en güzel yerini sana bahş ederken sen yarının gelmeyeceğini bilmeden konuşuyorsun bugünden ve dünden
Daha kaç kere birbirimizi kaybedecektik
kıymeti bilinsin diye kömürün daha kaçını gömecektik
Benim plotanik ısınmalara üşümüşlüğüm siyaha olan sevdam hep yaslardandır
Hep suskundu içimin gebe kaldığı acılar
Kaç defa oturdum yalanlarla bunu sen bilemezsin
Herkesten duyduğum şarkıların kaçı yüreğimde tahtı tuttuysa hep sonunda bana kalan yalnızca Elveda
©mt66666
M