Aklımdan çıkardım sandığım bu dert,
Bir gece yolcusu gibi, tren vagonunun peşinde.
Fakat raylar doğru yol adına değil mert.
Ve vardır bir iki dirhem acı ruhumun eşinde.
Sahte herşey,
Gün bitince anlarsın.
Saatlerin umursamazlığını,
İnsanların duymamazlığını.
Gözyaşlarım değersizse,
Söyle gözüm neden ağlarsın?
Bağ bahçe gibi,
Talanım en güzel mevsimde.
Hüsran günü çıkmaz sesimde.
Sükûnetin kamberiyim,
Sanırım deliyim.
Öyle bilinirim,
Her hatırama bir badire daha eklenir,
Ben tarihe karışır, suskunca silinirim.
Yalnızlık en büyük uçurumdur,
Neden her gece istemsizce itilirim?
Cevabı da yok işte,
Ruhumu kaybettim,
Süregelen bu dirilişte.
Ve son noktayı da koydum.
Elveda adlı bir bitirişte.
©ggurkann
G