I

ELVEDA

Sonlar görülmez oldu puslu yollardan.
Çoğalmış nasibini almamışlar, şereften ardan.
Bu düzen böyle gelmedi nasıl böyle gider nurdan.
Bir söyleşi yapalım seninle bugünden, yarından.
Görüyor olduklarımın tümü korku dolu bilirim.
Oysa ben nerede bir haksızlık görsem irkilirim.
Cesaretim son bulur benim, inim inim inlerim.
Bozulmuş kimliklerin cesedini gördükçe parmaklarımı kemiririm.
Kırık sazların yeridir kenarı olmayan gönlüm.
Etrafımı sarmış dört bir yandan kızıl mı kızıl bir ölüm.
Sazlar çalar ben yanarım, karışır adnan, ömür.
Elması katleden izini kaybettirmiş bir suikastçi kömür.
Arkası gelmez yarınların buralarda, bak ve izle.
Duygu hamalı olmaya bürünenler ise bir çok kimse.
Peki duyguların katili kim oluyor bu sistemde sizce.
Malum katilin adını ağza almak bile korku olmuş bizde.
Akşamları yola çıkmakta nedir bu kendini aşmış yüzyılda.
Kurbanlıklar bedenler mi bedeller mi bu uğurda.
Vızıldar durur arı gibi bu uğultular öbür tarafımda.
Bir yarım, eksik kalmış baştan beri garibim kıyımda..
Gökyüzü açıl susam açıl desek açılır mısın sahiden.
Görüyorsun biz hakları ezilmiş halklarız dünden, hepten.
Adımız çile, soyadımız yokluk, göbek bağımız şiirden.
Ne olursun bize yol açsanda hayrı ayırt edebilelim şerden.
Son çığlıklar para etmez buralarda burası dünya.
Kahkahalar edilir umuda ümide besteler yapanlara.
Burası dünya alışılmış acıların uğrak noktasıdır evvela.
Burası dünya yetim kalmış duyguların körelmeye bırakıldığı bir doğa.
Sen yaz.Kalem duyulur mu o meçhul.
Sen yaz.İnsan dediğin bir deri iki kemik,kul.
Sen yaz.Allah'ın yoluna olmadıkya kul.
Sen yaz.Kaybedecek bir şey kalmadı ey kul
Sen yaz.Şimdi kimi nerede gömecek,o kul.
©ismail.b