K

Elveda Hayal Kırıklığı (Son Mektup 2)

Varsın sevilmezsem sevilmeyeyim,
Kaçılarak sevileceksem.
Ve yahut sürekli kötülük işiteceksem.
Eski sevgilerle iktifâ etmeyi bilirim.
Ne sevgi olursa olsun,
Aile, aşk...
Beni kabullenemeyen insanı,
Bende kabullenmem.
Sitem sevgiden doğardı,
Kırgınlığa nokta koyup aşka
Adım atacaktım,tek amacımdı.
Sonunda kavuşmak olmasa bile,
Senin saçma oyun dediğin düşsel aşk.
Gitti deme arkamdan,
Kovdum de,
Ondan kaçmaktan yoruldum de.
Ya da ne dersen de,
Eskiden olsa belki elem verirdi bu bana,
Artık etki etmeyecek.
En başından beri düzgünce söyleseydin
Herşeyi saklanmadan.
Kelime oyunlarına başvurmadan.
Söylemiştin nefretim kendime mi yoksa sana mı diye,
Cevaplıyorum nefretin bana.
Başka kimseye değil.
Bedelini yeterince ödettin zaten.
Fakat ortaya bir neden bile atamadın.
Aylarca dedim ne yaptım?
Ben bana yılan diyen adamı sevdim,
Belki çok benimseyemedim.
Tanımıyorum çünkü tanımadığım birşeyi nasıl tam olarak kabullenebilirim.
Ya son kez açıkla,
Ya da herşey kalsın havada,
Merak etme her iki seçenekte de,
Kurtulacaksın benden.
Beklemiyorum gelmeyeceksin,
Biliyorum!
Elveda Hayal Kırıklığı!
©kendineait