Bazen seversin çocuk,
Gitmen gerekir.
Gözüne gelir boğukluk,
Dünya sana kör gelir.
Yetersizdir çocuk,
Sevgin,
Seviş şeklin,
Aşkın.
Utanırsın kendinden,
El sallamadan gidersin diyarlara,
Adını bile bilmediğin diyarlara.
Adına şiirler yazarsın,
Hiçbiri ona değildir layık.
Başını alır bir kayık,
Sen de onunla kaçarsın.
Gelmezsin çocuk,
Hatrı olur gelmezsin.
Adını bilmezsin.
Ama gene seversin.
Unutamazsın çocuk,
Kazınır bazen kola.
Bu her yerde böyle çocuk,
Hakkari'den İstanbul'a.
Adının geçtiği cümlelerde,
Duraklarsın biraz.
Ona yazılar da şiirlerde,
Gelir her zaman az.
Duymaz kimse adını,
O seni hatırlar belki.
Bir bakarsın feryadını,
Duymamışlar sanki!
©şiirefendi
Y