Af kokan bir şiire başlıyorum
Affım sana...
Bağışlıyorum seni Rabbime sığınarak,
Hüküm giydirdiğim her anıyı al ve git..
Gün daha aydınlanmadan üzerime,
Boynumdan doğan güneşlerini öldür de git..
Göz kapaklarım çağırmadan seni,
Ben özlemeden nergis açan ellerini,
Git !
Öyle vedasız hemde,
Birazda vefasız...
Af ediyorum seni ve gitmelerini.
Kalbimde sakladım en nadide gülüşlerini,
Tıpkı çeyizimdeki danteller gibi..
Sana muhtaç,
Geceye müptela..
Bağırıyorum avaz avaz "Seni Seviyorum "
Ve ben mağlup düşüyorum sevdiğim.
Yakıp yıkabilirim artık mevsimlerini,
Maviyi çalabilirim gökyüzünden,
Bir perde çekebilirim güneşine,
Lakin saksımdaki menekşelerime,
Onlara ihanet edemem bilirsin.
Gidebilirsin !
Affetsemde bitmeyecek kırgınlıklarım.
Uyusamda geçmeyecek yorgunluklarım.
Kalmadı seni sevmeye takatim.
Tüm vedalarımı katlettim aşık olduğum gün.
Elvedalar sana ve aşkına..
Artık hüzün günlüğümde gömülü bir "hiçsin"..
©külkeçisi
K