Otopsi kadar ayrıntılı incenen ruh
Ne ateş potası
Ne dalgasız deniz
Değildir süslü, şatafat
Değildir sade
Değildir ak
Başı sancılı değil
Aklı bir hayli perişan
Yok olan his
Var olan tepki
Yok olmamış umut
Varlığını yitirmiş gelecek
Geçmiş ise kahrolmuş
Kalbi yontulmuş kötüce
Ciğerleri ferah
Kolları kaldırır yükü
Bacakları aksak
Sever belki beyazı
Âma geceden ayrılmaz
Hasretle bakar güneşe
Oda hüsranla gider tün
Fazıldır kulakları
Nankördür gözleri
Eklemleri bükülmez
Öpülür bilekleri
Sever mi nankör köpeği
Sadık sanar belki kediyi
Sırt sırtlar yükü lakin
Hayıflanır omuzları
Parmaklar verir işlevi
Geri çeker kendini tırnak
Kendinden emin dik iskelet
Aylak deri
Suskun dil
Ağız ise geveze
Dişler çirkeflik çiğner
Damak tat alır bundan
Bir yanı çok sever kışı
Haz almaz pek yazdan
Boğaz düğümlenmez
Bademcik kendini alır
Nefes çıkmak bilmez
Ses haykırır semaya
Kemik kırılmaz keskindir
Damar akacak kanda durmaz
Göğüs, germez kendini
Kıl korumaz zaten sıcaktan
Saç güçlüdür, dinç, yağsız
Nefes sağlam burunda
Baharı sever kesin
Çiçeklerle küs
Bir yandan meyve yer
Keser ağacı öte yandan
Sağ kalır hayatta
Sol yanı sessiz
Başıboş
Biçare
Monoton
Saydıklarım
Elzem..
©kuğu
K