EMSAL

Üzüldüğünde gözlerinden düşen her gözyaşı,
Sonbaharı hatırlatır bana.
Kurumuş yaprakların üstünde ilerleyen bir damla gibi,
Her bir yapraktan çıkan o hışırtı tırmalar kulaklarımı.
Eğer güldürebilseydim seni,
İlkbahar gelirdi aklıma.
Gözlerinde açan çiçekler, kahkahalarındaki kuş cıvıltıları,
Huzur verirdi kalbime.
Bir damla gözyaşın yeter beni öldürmeye.
Gözlerinden düşen her damla yaş,
Kışın soğuk rüzgarlarını getirir aklıma.
Çıplak dallarda titreyen bir yaprak gibi,
Yüreğimi üşütür, acıtır her bir damla.
Eğer güldürebilseydim seni,
Yaz gelirdi aklıma.
Gözlerindeki güneş ışığı, kahkahalarındaki deniz dalgaları,
Ruhuma huzur verirdi.
Bir damla gözyaşın yeter, dünyamı karartmaya.
RIFAT SAMET KARAKÜP
©rifat.qq