Bir ayağı çukurda kalbimin.
Tüttürdüğü sigara dumanı kanımla karışık akıyor damarımda.
Dünyanın sarhoşluğu başımda.
Gözlerim çorak toprak, ellerim zemheri kış.
Umudu tükenmiş dilimin, suskunluğunu kuşanmış bütün bu anlaşılmazlık karmaşasında.
Mürekkebi kurumuş parmaklarımın; yazmıyor artık dilimin sustuğunu, yüreğimin çığlık çığlığa haykırdığını.
Göz pınarlarım çağlamıyor eskisi gibi taş kesmiş hislerim.
Düşünmüyor artık seni benliğim.
Bu en büyük devrimdir!
Unutmak ve vazgeçmek, başlı başına bir eylemdir...
©pptygzll
P