İçimi çeke çeke ağlamayalı ebey bi oldu
Gözlerimin dolduğu günü Unutum.
En büyük korkum duygusuz olmaktı
Galiba duygularım köreldi.
İnsanlar nasıl görüyor bilmem
Ben aynaya bakınca koca bir boşluk görüyorum kendim de,
Ve o boşlukta isteksiz şekilde ilerliyorum
Ne yalan söyleyim karanlığa oldukça alışıyorum.
Söylemeyi unuttum benim boşluğum karanlık.
Bazıları anlamıyor veya anlam cıkaramıyor
Saçma geliyor belkide sözlerim.
Karardıkca duygusuz biri oluyorum
İnsanın en korktuğuna batması nasıl bir hisse öyleyim işte.
Kurtulmak doğrulmakta gelmiyor içimden aslında,
Alışıyorum en büyük acıma git gide
Çaresiz bir insan misali çaresiz şekilde
Duygusuz kalabiliyordum da, neden acısız kalamıyorum peki.
Yada acı bir duygumudur yüreğimde.
Hiç birşey de hissetmiyorum aslında,
mutluluk yok, acı ise harman içimde.
Karmaşa var ruhumun derinliklerinde
Ya çok korktuğum duygusuz bir adama dönüştüm. Yada kopamadığım duygusal bir adama.
©aliçepni
A