Farkı yok bu günün de dünden
Yine hasretini ekiyorum gecelere
İlmek ilmek dokuyorum yokluğunu göğün karasına
Hançeremin tam orta yerinde bir düğüm.
Biraz yorgunum
İyimiyim değilim
Zaten nasıl iyi olunur ki onu da hiç bilmiyorum
Adın paslı demir gibi.
Kaçıyorum adının geçtiği cümlelerden
Derin bir sessizlik başucumda
Zamana bırakıyorum belki geçer diye
Oysa gelip geçen zaman değilmiş
Benmişim hep kaybeden, kendinden giden
Ve ben kaybettiklerimin arasında,
en çok seni özlüyorum...
©eminbarut
E