En değerli armağan aşk, hayatta gördüğüm
Garip bir hediye, kurdelası kördüğüm,
Aslında doğrudur bir çok kez öldüğüm.
Zehri biten bir sigara gibi yarı da söndüğüm
Kapkaranlık bir oda, içeride loş bir lamba,
Kağıt üstüne bir kalem, elim yazıyor.
Bana derler hep ne olur yüzünü asma.
Ama bilmiyorsunuz bu badireler geçmiyor.
Gözlerimden akıttığım yaş da Süveyda nın gölgesini,
Gören gözlerim bir daha, mutluluk göremedi.
Yazarken ve aks ettiğim bu kalbimin öfkesini.
Hiç bir yaşam içinde bulunan varlıklar dindiremedi.
Beni buradan alın, çünkü çok canım sıkkın
Yarimi alıp, yarının ucuna bırakın yarın,
Yalnızlık sebebiyle kafam bi hayli bıkkın.
İntihar mı? İşte en çok bundan sakın.
©ggurkann
G